تــــنــــدیـــــــــس تــنـهــــــایــی

اگه تنهایی یک کلاف کاموا بود

باهاش یه شال پشمی می بافتم

می انداختم گردن آرزوهای قندیل بسته ام

تا امید زیر کولاک یأس دفن نشه

باهاش یه دستکش گرم می بافتم

تا دست نیاز تنهاییم برای گرمی محبتی دروغین

دست سرد هوسی رو لمس نکنه

باهاش یه کلاه ساده می بافتم

تا سرم گرم بشه به دوستت دارم های صادقانه

تا در هوای سرد رابطه ها، احساسم یخ نبنده

کلاف نخ و قلاب هام کجان؟

زمستان سردی در راهه...

"از دلنوشته های نگار "